บทที่ 34 อยากจะเปิดประตูต้อนรับใครก็เชิญ!

“ปากเสีย!”

ทิชาสวนกลับทันที เธอจ้องหน้าเขาเขม็ง ก่อนจะพยายามใจเย็นลง

“ชาก็เคยบอกพี่ไปแล้วนะว่าเราสองคนเป็นเพื่อนกัน พี่มินทร์เลิกเอาความคิดแย่ๆ ของตัวเองมาตัดสินคนอื่นสักทีได้ไหม”

“เพื่อน?” เตมินทร์เลิกคิ้ว แค่นหัวเราะในลำคอ

“เพื่อนกันแต่เดินเข้าออกหอพักตอนแปดโมงเช้าเนี่ยนะ? ฉันเคยบอกเธอแล้วไงว่าไอ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ